![](https://linguaclub.eu/wp-content/uploads/2022/01/linguaclub_logo_20220122.png)
login
Enter your email and password and start exploding killer features
Hier vertelt de auteur kort het verhaal van zijn opmerkelijkste patiënt. Om de privacy van de patiënten te beschermen, heeft de onderzoeker de naam gefingeerd.
De student voor wie de wereld in plastic veranderde
Martine van Zandvoort, UMCU: ‘Lizzy is 23 jaar oud en studeert aan het conservatorium. Als je haar ziet, of eigenlijk toen ik haar voor het eerst zag, denk je: wat een hippe en moderne meid. Ze heeft wel een gek probleem. Zo zit ze een keer film te kijken met haar familie. Heel even lijkt alles om haar heen van plastic gemaakt. De muren en de mensen, haar eigen handen. Alsof ze in een computerspel wereld zit. Ze vindt het niet eng maar wel raar. Bij de huisarts zegt Lizzy dat ze ook wel weet dat ze heel druk is en de huisarts suggereert dat het misschien vanzelf over gaat.
‘Maar het gaat niet over. Het gebeurt vaker. Dat duurt een minuut of twee en dan is alles weer normaal. Daarom gaat Lizzy naar de neuroloog en uiteindelijk ook naar mij. Het is echt een raadsel waarvan ik denk: hoe dan? We weten nog niet wat er aan de hand is en vragen door: zijn alle proporties tijdens die momenten hetzelfde? Kun je nog diepte zien? Alles blijft identiek, vertelt ze, alleen lijkt het alsof elk ding in de wereld spiegelglad is geworden.
‘Dan blijkt dat Lizzy epilepsie heeft. Haar hersencellen vlak naast het textuur gebied krijgen kortsluiting en tijdens die episodes valt ook haar textuur waarneming weg. We stellen een hersenoperatie voor om de cellen weg te halen die kortsluiting veroorzaken. Wat je níét wil, is het gebiedje weghalen dat voor textuur zorgt, want dan zal voor altijd alles van plastic gemaakt lijken voor Lizzy.
‘Lizzy is nu getrouwd en heeft kinderen. Ze heeft geen epilepsie meer. Ze vertelt dat hetgeen dat de meeste indruk op haar heeft gemaakt, het eetprobleem was. En ik denk: eetprobleem, welk eetprobleem? Ze vertelde, dat ze kort na de operatie niet af kon blijven van zoetigheid. Ze kwam daardoor in een kliniek voor eetstoornissen terecht, waar ze totaal niet thuis was. Uiteindelijk lukte het haar om de situatie onder controle te krijgen.